Skip to main content

मराठी चॅनेल्समधील स्थित्यंतर

पुन्हा मराठीच का ?
राष्ट्रीय चॅनलमध्ये गेलेला मराठी पत्रकार पुन्हा मराठीकडे वळला तर हा प्रश्न अनेकांना पडू शकतो. मात्र गेल्या काही वर्षात बदललेली परिस्थिती पाहता या प्रश्नाचं उत्तर मराठी चॅनल्स ना मिलणारं ग्लॅमर हे उत्तर असू शकतं. माझी सुरवातच मराठी चॅनलपासून झाली, निर्विवादपणे मराठी न्यूज चॅनल्स चा बादशहा म्हणूव ओळखल्या गेलेल्या ईटीव्ही मराठीपासून कारकिर्द सुरू करत असताना नॅशनल हिंदी चॅनल्स ग्लॅमर अनेकांना मी खुणावताना पाहीलं होतं. ही परिस्थिती ख-या अर्थानं बदलली 24 तास बातम्या देणा-या मराठी न्यूज चॅनल्सनी. स्टारमाझा, आय.बी.एन.लोकमत आणि झी24 तास ने ख-या अर्थानं मराठी बातम्या पाहणा-या दर्शकाला वेगळंपण जाणवून देण्याचं काम केलं. मात्र अजूनही मराठी न्यूज चॅनल्स पौगंडावस्थेत आहेत आणि त्यांना करण्यासारखं बरंच काही आहे. मात्र 24 तास बातम्या देणा-या या न्यूज चॅनल्सनी ईटीव्ही न्यूज ची पोकळी कधीच जाणवू दिली नाही.

साधरणपणे 2002 नंतर हिंदी न्यूज चॅनेल्समध्ये सुरू झालेली स्पर्धा ही आता मराठी न्यूज चॅनेल्समध्ये बघायला मिळत आहे.  वेगवान बातम्या, चांगल्या बातम्या तसंच हिंदी चॅनेल्सचा प्रभाव असल्यानं काही प्रमाणात सवंग बातम्याही मराठी न्यूज चॅनेल्सवर पहायला मिळू लागल्या. पण अवघ्या दोन ते तीन वर्षात मराठी न्यूज चॅनेल्स नी त्यांच्या मोठ्या भावंडांना म्हणून नॅशनल न्यूज चॅनेल्सना मागे टाकलं. तेव्हा ही बाब स्पष्ट झाली की महाराष्ट्रमध्ये नॅशनल चॅनेल्स ना त्यांचीच छोटी भावंडं ही धोका ठरायला लागली. एबीपी माझा ने एबीपी न्यूज चा मोठा वर्ग व(प)ळवला, लोकमत ने आयबीएन सेव्हन आणि सीएनएन आयबीएन चा प्रेक्षक वर्ग व(प)ळवला आणि असीच स्थिती झी समूहामध्येही बघायला मिळाली.

मराठीबातम्या बघणारा वर्ग वाढण्यामागे कुठल्या राजकीय पक्षाने केलंलं आंदोलन कारणीभूत नव्हतं, ही गोष्ट यामुळेच शक्य झाली कारण मराठी प्रेक्षक वर्गाची त्याच्याच भाषेत बातम्या बघायला मिळण्याची भूक भागायला लागली. महाराष्ट्रामध्ये राजकारण चेवढ्या चवीनं चर्चिलं जातं तेवढ्य़ाच चवीनं सिनेमा, नाटक, साहित्य यावरही चर्चा झडताना दिसतात. नॅशनल न्यूज चॅनलसाठी नगण्य असणारी उत्तुंग माणसं मराठी माणसाची हिरो होती. ही माणसं मराठी न्यूज चॅनेल्समुळे अजून मोठी झाली, घराघरात पोचली. मराठी न्यूज चॅनलमध्ये येत असलेलं हे स्थित्यंतर अन्य राज्यामध्ये फार आधीच बघायला मिळत होतं, मग ते तमिळनाडू असो, पश्चिम बंगाल असो किंवा गुजरात. या सगळ्या राज्यांमध्ये प्रादेशिक वाहिन्या जबरदस्त फॉ़र्ममध्ये आहेत.

महाराष्ट्रातील पत्रकार हे प्रतिभावान असून नॅशनल न्यूज चॅनलमध्ये त्यांना फारश्या मोठ्या संधी मिळाल्या नाहीत किंवा जाणूनबुजून दिल्या नाहीत. ज्यांना मिळाल्या त्यांची संख्या अगदी बोटावर मोजण्यासारखी आहे. हे पत्रकार मराठी न्यूज चॅनेल्सनी मोठे केले, अनेक प्रिंटमधले पत्रकार ज्यांचा दांडगा अभ्यास असून हिंदी न्यूज चॅनेल्स चर्चेला बोलवत नव्हती, त्यांना मराठी न्यूज चॅनेल्सनी ख-या अर्थानं चेहरा दिला. आता परिस्थिती अशी आली आहे की यातल्या अनेक जणांना हिंदी आणि मराठी पर्याय विचारला तर त्यांचं पहिलं प्राधान्य मराठी न्यूज चॅनेल्स असतात.


जी परिस्थिती किंवा जी तेजी साधारणपणे दहा वर्षांपूर्वी हिंदी किंवा इंग्लिश न्यूज चॅनेल्समध्ये दिसत होती तशीच परिस्थिती आता मराठी न्यूज चॅनेल्समध्ये दिसायला लागली आहे. अपेक्षा हीच आहे की मराठी न्यूज चॅनेल्सचा स्तर असाच उत्तम रहावा. येणा-या काळात अजून मराठी न्यूज चॅनेल्स येतायत त्यामुळे महाराष्ट्रातील मराठी न्यूज चॅनेल्समधील स्पर्धा अजून तीव्र होत जाणार. साहजिकच याचा फायदा मराठी पत्रकार, जाणकार आणि  प्रेक्षकांनाच होईल असा परिस्थितीत मराठी पत्रकारांची पावलं पुन्हा मराठी न्यूज चॅनेलकडे वळायला लागली तर त्यावर असं का झालं हा प्रश्न उभा राहणार नाही.  

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

पोलीस स्टेशन असावं तर असं (Brooklyn Nine Nine)

  नेटफ्लिक्सने विविध प्रकारच्या मालिका प्रेक्षकांसमोर आणल्या. वेगळे प्रयोगही करून पाहिले. इंग्रजी मालिका किंवा चित्रपटातील पोलीस म्हणजे मारहाण, अॅक्शनपट असं समीकरण रूढ झालंय. पोलीस अकॅडेमी सारख्या काही चित्रपटांनी हा ट्रेंड नाही म्हटलं तरी बदलण्याचा प्रयत्न केला मात्र मालिकांमध्ये हा प्रयोग फार झाला नव्हता. ‘ ब्रुकलीन नाईन नाईन ’ ने हा प्रयोग करून बघितलाय. आचरटांचा बाजार पोलीस स्टेशनमध्ये आणून बसवला तर काय होईल हे पाहायचं असेल तर ब्रुकलीन नाईन नाईन ही सिरीज बघितलीच पाहिजे. जॅक पेराल्टा त्याची गर्लफ्रेंड एमी सँटीआगो, रोझा डिआझ, आचरटांचा बादशहा कॅटेगरीत मोडणारा चार्ल्स बॉयल, अत्यंत चाप्टर असलेली जिना लेनेटी, या सगळ्यांचा सार्जंट टेरी आणि सगळ्या ब्रुकलीनचा कॅप्टन म्हणजे रेमंड होल्ट ही या मालिकेतील मुख्य पात्र आहेत. तोंडी लावायला हिचकॉक आणि स्कली ही अतिविचित्र माणसंही दाखवण्यात आली आहे.  यातला मुख्य अभिनेता असलेला जॅक पेराल्टा हा हायहार्ड चित्रपटातील ब्रुस विलीसचा कट्टर भक्त असतो. त्याच्याप्रमाणे गुंडांना, दहशतवाद्यांना पकडायचं असं त्याचं स्वप्न असतं. त्याच्या...

दाक्षिणात्य चित्रपटांमुळे बलात्काराचे प्रमाण वाढलंय का ?

  एक ट्रेंड गेल्या काही वर्षांमध्ये जबरदस्त पसरत चाललाय. दाक्षिणात्य सिनेमे हिंदीत आणण्याचा हा ट्रेंड माझ्यामते १० वर्षांपूर्वी सुरु झाला असावा. तो आता इतका वाढलाय की आता तमिळ, तेलुगू,कन्नड, मल्याळम सिनेमे आता हिंदीतही प्रदर्शित व्हायला लागले आहेत. दाक्षिणात्य चित्रपटांचा राष्ट्रीय पुरस्कारांमध्ये सातत्याने दबदबा असायचा.   गंभीर किंवा चांगल्या चित्रपटांसोबत मसाला चित्रपटही दाक्षिणात्य चित्रपटसृष्टी बनवत आली आहे. या मसाला चित्रपटांमधील अतिरेकी गोषअटींमुळे गेल्या काही वर्षाच हिंसाचार आणि खासकरून बलात्काराचे प्रमाण वाढायला लागलंय असं माझं स्पष्ट मत आहे.  बातमीच्या क्षेत्रात असल्याने विविध घटना सामान्य माणसांच्या आधी आमच्या कानावर पडत असतात. मग तो खून,दरोडा असा किंवा बलात्कार. देशामध्ये पत्रकारिता वाढत चालली आहे मात्र तिची संवेदनशीलता बोथट होत चालली आहे. बलात्काराची घटना इतक्या वाढल्या आहेत की देशात महिला मुली सुरक्षित आहेत की नाही हा प्रश्न पडायचाही बंद झाला आहे, कारण त्या सुरक्षित नाही याचं उत्तर मिळालेलं आहे. या परिस्थितीला कदाचित एक सामाजिक आयाम असू शकतो असं...

एका बादलीनं जग बदलेल

                                आत्तापर्यंत राज्याच्या वेगवेगळ्या भागात फिरताना एक गोष्ट प्रकर्षानं जाणवत होती ती म्हणजे पाण्याचं संकट हे दरवर्षी मोठं बनत जाणार आहे. पाणी टंचाईवर मात करण्यासाठी अनेक प्रयोग करण्यात येतायत, भविष्यातही हे प्रयोग होत राहतील. जलशिवार योजना असेल किंवा पृथ्वीराज चव्हाणांनी आपलं नाव अमर व्हावं यासाठी पृथ्वी बंधारे बांधण्याची सुरू केलेली योजना असेल, प्रयत्न सुरू आहेत. पण जर पाऊसच पडला नाही तर कोणतीही योजना यशस्वी होऊच शकत नाही. मग काय करायचं ?   हातावर हात धरून मांडी घालून पाणी समस्या किती भीषण आहे हो अशी चर्चा करत बसायची ? ज्यांना काहीच करायचं नाही ते काहीच करणार नाही, पण ज्यांना खरोखर काहीतरी करायचंय ते नक्की करू शकतील. वारकरी संप्रदायानं कुटुंब कबिला असणारा-यांना आध्यात्म कळू शकतं, आणि देवापर्यंत पोचता येऊ शकतं हा मार्ग दाखवून दिला. चळवळीच्या बाबतीतही तसंच म्हणायला हरकत नाही. काही चळवळ दरवेळी रस्त्यावर उतरून करायला लागते असं नाही, करायची असेल तर ती कशीही करता येते...