Skip to main content

पोलीस स्टेशन असावं तर असं (Brooklyn Nine Nine)


 

नेटफ्लिक्सने विविध प्रकारच्या मालिका प्रेक्षकांसमोर आणल्या. वेगळे प्रयोगही करून पाहिले. इंग्रजी मालिका किंवा चित्रपटातील पोलीस म्हणजे मारहाण, अॅक्शनपट असं समीकरण रूढ झालंय. पोलीस अकॅडेमी सारख्या काही चित्रपटांनी हा ट्रेंड नाही म्हटलं तरी बदलण्याचा प्रयत्न केला मात्र मालिकांमध्ये हा प्रयोग फार झाला नव्हता. ‘ ब्रुकलीन नाईन नाईन’ ने हा प्रयोग करून बघितलाय.


आचरटांचा बाजार पोलीस स्टेशनमध्ये आणून बसवला तर काय होईल हे पाहायचं असेल तर ब्रुकलीन नाईन नाईन ही सिरीज बघितलीच पाहिजे. जॅक पेराल्टा त्याची गर्लफ्रेंड एमी सँटीआगो, रोझा डिआझ, आचरटांचा बादशहा कॅटेगरीत मोडणारा चार्ल्स बॉयल, अत्यंत चाप्टर असलेली जिना लेनेटी, या सगळ्यांचा सार्जंट टेरी आणि सगळ्या ब्रुकलीनचा कॅप्टन म्हणजे रेमंड होल्ट ही या मालिकेतील मुख्य पात्र आहेत. तोंडी लावायला हिचकॉक आणि स्कली ही अतिविचित्र माणसंही दाखवण्यात आली आहे. 


यातला मुख्य अभिनेता असलेला जॅक पेराल्टा हा हायहार्ड चित्रपटातील ब्रुस विलीसचा कट्टर भक्त असतो. त्याच्याप्रमाणे गुंडांना, दहशतवाद्यांना पकडायचं असं त्याचं स्वप्न असतं. त्याच्या पोलीस स्टेशनमधला तो सुपरस्टार असतो.  त्याची प्रेयसी एमी, मैत्रिण जीना, लेस्बिअन रोझा, खास मित्र चार्ल्स हे सगळे एकत्र कुटुंबाप्रमाणे असतात. 

यातला कोणीतरी प्रचंड गोंधळ घालतात आणि सगळे मिळून निस्तरतात ही सगळ्या भागातील सामाईक गोष्ट आहे. कॅप्टन रेमंड होल्ट हा अख्ख्या पोलीस दलातील पहिला गे कॅप्टन असतो. पोलीस आयुक्त बनण्याचे स्वप्न बनण्याचे स्वप्न बघणारा रेमंड होल्ट अत्यंत कडक शिस्तीचा असतो. या कडक शिस्तीच्या कॅप्टनशी जुळवून घेताना जॅक आणि त्याच्या साथीदारांची तारांबळ उडते. या सगळ्या गोंधळात रेमंड होल्ट थोडा बिघडतो आणि जॅकसह त्याचे साथीदार थोडे सुधारतात. हा सगळा प्रकार ५ सीझनमध्ये आणि १०० पेक्षा जास्त भागांमध्ये दाखवण्यात आला आहे. 

मालिकेचा प्रत्येक भाग हा पुढचा भाग बघण्यासाठी उद्युक्त करणारा आहे. ज्यामुळे प्रेक्षक हा व्यसनी झाल्याप्रमाणे ही मालिका बघत राहतो. प्रेक्षकांनी ही मालिका डोक्यावर उचलून धरल्याने या मालिकेला दोन गोल्डन ग्लोब पुरस्कार मिळाले आहेत यातील पहिला पुरस्कार हा जॅक पेराल्टाची भूमिका साकारणाऱ्या अँडी सॅमबर्गला  तर दुसरा पुरस्कार सर्वोत्कृष्ट विनोदी मालिका या विभागात मिळाला आहे. या मालिकेचे आत्तापर्यंत ५ सीझन आले असून सहावा सीझन केव्हा येणार याबाबत प्रेक्षकांमध्ये भयंकर उत्सुकता आहे. सहावा सीझन येण्यापूर्वीच जिना लेनेटीची भूमिका साकारणाऱ्या चेल्सा पेरेटीने आपण या भागात काम करणार नसल्याचं सांगून अनेकांना निराश केलं आहे. ती नसली तरीही पुढच्या भागाची उत्सुकता दिवसेंदिवस वाढत चालली आहे.या पोलीस स्टेशनमध्ये जो काही गोंधळ चालतो तो बघण्यासारखा आहे. त्यामुळे एकदा ही मालिका बघाच.   

Comments

Popular posts from this blog

शाळा (भाग2)

आमची शाळा मध्यमवर्गीयांची होती, यातही बरेच विद्यार्थी असे होते ज्यांचे पालक जीवतोड मेहनत करून मिळेल त्यातल्या पैशातून कसंही करून मुलाला शिकवायचंच या जिद्दीने मुलांना शिकवणारे होते. अशा मुलांना अगदी नाममात्र म्हणजे 5 किंवा 10 रूपये फी पण परवडायची नाही त्यांच्याकडून सहलीसाठी पैसे कुठून मागायचे हा पण एक मोठा प्रश्नच होता. पण या प्रश्नाचं उत्तर शोधण्याचा फारसा कोणी प्रयत्नच केला नाही. जवळपास दिड वर्षापूर्वी शाळेत आमच्याबरोबर असलेले जे-जे जमतील त्यांनी सगळ्यांनी एकत्र येण्याचा प्रयत्न केला. एकमेकांची विचारपूस करत असताना प्रत्येकजण आता काय करतोय हे कळत होतं. दहावीपर्यंत नुसता उंडगत फिरणारा आनंद संचेती आता इंजनिअर झाला, फॉरेनला गेला, नापास झाल्होयामुळे आमच्या बरोबर आलेला आणि नंतर आमच्याच बरोबरचा झालेला अमित कदम स्व : तचं दुकान चालवतो (आणि ते ही अतिशय उत्तम पद्धतीने) सायन्स करून कॉलेजमधून बाहेर पडलेला निलेश पाटील केमिकल चा प्लॅन्ट एकट्याच्या जीवावर उभा करू शकतो. अभ्यासापेक्षा इतर गोष्टींमध्ये जास्त रस असलेला प्रीतम परब एक मल्टीनॅशनल बँकेत मोठ्या पदावर आहे. जयेश जोशी स्वतची इव्हेन्ट मॅनेज...

दाक्षिणात्य चित्रपटांमुळे बलात्काराचे प्रमाण वाढलंय का ?

  एक ट्रेंड गेल्या काही वर्षांमध्ये जबरदस्त पसरत चाललाय. दाक्षिणात्य सिनेमे हिंदीत आणण्याचा हा ट्रेंड माझ्यामते १० वर्षांपूर्वी सुरु झाला असावा. तो आता इतका वाढलाय की आता तमिळ, तेलुगू,कन्नड, मल्याळम सिनेमे आता हिंदीतही प्रदर्शित व्हायला लागले आहेत. दाक्षिणात्य चित्रपटांचा राष्ट्रीय पुरस्कारांमध्ये सातत्याने दबदबा असायचा.   गंभीर किंवा चांगल्या चित्रपटांसोबत मसाला चित्रपटही दाक्षिणात्य चित्रपटसृष्टी बनवत आली आहे. या मसाला चित्रपटांमधील अतिरेकी गोषअटींमुळे गेल्या काही वर्षाच हिंसाचार आणि खासकरून बलात्काराचे प्रमाण वाढायला लागलंय असं माझं स्पष्ट मत आहे.  बातमीच्या क्षेत्रात असल्याने विविध घटना सामान्य माणसांच्या आधी आमच्या कानावर पडत असतात. मग तो खून,दरोडा असा किंवा बलात्कार. देशामध्ये पत्रकारिता वाढत चालली आहे मात्र तिची संवेदनशीलता बोथट होत चालली आहे. बलात्काराची घटना इतक्या वाढल्या आहेत की देशात महिला मुली सुरक्षित आहेत की नाही हा प्रश्न पडायचाही बंद झाला आहे, कारण त्या सुरक्षित नाही याचं उत्तर मिळालेलं आहे. या परिस्थितीला कदाचित एक सामाजिक आयाम असू शकतो असं...