Skip to main content

सर्वांगसुंदर ग्लॅडिएटर


 

जी घटना घडलीच नाही किंवा जी घटना लोकांच्या फक्त कल्पनेत आहे ती घटना अडीच तासांच्या चित्रपटात बसवणं हे जवळपास अशक्य काम आहे. हे अशक्य काम रिडली स्कॉट नावाच्या अत्यंत गुणी दिग्दर्शकाने करून दाखवलं आहे. कल्पना 'दृश्यांच्या'  आधारे मांडण्याचा काम हे रिडले स्कॉटचं होतं मात्र ते वठवण्याचं काम हे रसेल क्रोचं होतं.  चित्रपट संपल्यानंतर चित्रपटात भूमिका करणारा रसेल क्रो हा खरोखर क्सिमस डेसिमस मेरिडियसच आहे असं बराच वेळ वाटत राहतं. या दोघांनी जे काही काम केलंय त्याला तोडच नाहीये, ज्यामुळे मी आत्तापर्यंत पाहिलेल्या सर्वांगसुंदर चित्रपटांपैकी ग्लॅडीएटर हा पहिल्या क्रमांकाचा चित्रपट आहे. 

 

मार्कस ओरेलिअसचा पुतळा
रोमन साम्राज्याच्या इतिहासामध्ये लोकशाही मूल्ये जपणारी माणसं कशी होती याच्या गर्वितगाथा सांगणाऱ्या अनेक कथा आहेत. ग्लॅडीएटर हा खरा तर त्याच धाडणीचं कथानक असलेला चित्रपट आहे. ग्लॅडीएटर चित्रपट जेव्हा आला तेव्हा आणि त्यानंतर सातत्याने चित्रपटाच्या कथेबद्दल वाद निर्माण झाले. इतिहासात
हर्क्युलिसच्या वेशातील कॉमोडस
डोकावणाऱ्या बहुतांश चित्रपटांवरून देशात आणि विदेशात बराच वाद झाला आहे.
चित्रपटात खऱ्या घटना मोडून तोडून दाखवण्यात आल्याचं टीकाकारांचं म्हणणं आहे.  मात्र टीका करणाऱ्यांचं हे म्हणणं देखील आहे की ज्या घटना खऱ्या आहेत, त्या चित्रपटात ज्या पद्धतीने दाखवण्यात आल्या आहेत त्या खऱ्या घटना बघतोय असा भास होईल इतपत प्रभावीपणे मांडण्यात आल्या आहेत. 

चित्रपट हा रोमन साम्राज्य, फंदफितुरी, राजाचा सत्तालोलुप मुलगा आणि प्रतिकूल परिस्थितीशी लढत स्वत:च्या आणि रोमन साम्राज्यातील जनतेच्या हालअपेष्टा संपवणारा योद्धा-लढवय्या ग्लॅडीएटर या कथानकावर आधारीत आहे. रिचर्ड हॅरीस याने मार्कस ओरेलिअसची भूमिका साकारली आहे. काही दृश्यांपुरता तो दिसला असला तरी चित्रपटात मार्कस ओरेलिएस द वाईज या नावाने  त्याचा सातत्याने होणारा उल्लेख प्रेक्षकांना तो स्वत:ला विसरू देत नाही. जोकीम फिनिक्सने चित्रपटात त्याच्या मुलाची म्हणजेच कॉमोडसची भूमिका साकारली आहे आणि ग्लॅडीएटर म्हणजेच मॅक्झिमसची भूमिका ही रसेल क्रोने साकारली आहे. युद्धभूमीवर असलेला आणि प्रचंड थकलेला मार्क ओरेलिअस याला आपला मृत्यू जवळ आलेला दिसत असतो. तो मनापासून ठरवतो की त्याच्यानंतर त्याचे राज्य मुलाला चालवायला देणं हे जनतेसाठी धोकादायक ठरू शकेल. ज्यामुळे तो मॅक्झिमसला उत्तराधिकारी नेमण्याचं मनोमन ठरवतो. मात्र त्याने आदेश देण्यापूर्वी ही बाब तो स्पष्टपणे कॉमोडसला सांगतो, ज्यामुळे संतापलेला आणि मनातून दुखावलेला कॉमोडस त्याला ठार मारतो. राजाला मारल्यानंतर तो मॅक्झिमसच्या बायकोला आणि मुलाला क्रूरपणे हालहाल करून ठार मारण्याचे आदेश देतो. मॅक्झिमसलाही मारण्याचे तो आदेश देतो, मात्र मॅक्झिमस कसाबसा सुटतो आणि ग्लॅडीएटर्सना शिकवणाऱ्या आणि झुंझीसाठी ग्लॅडीएटर्स पुरवणाऱ्या एका प्रोक्सिमोला सापडतो. मॅक्सिमस मेला असा समज झालेला कॉमोडस रोममध्ये परततो आणि मनमानी पद्धतीने काम करायला सुरूवात करतो. लोकांना अन्न देण्याऐवजी तो त्यांना ग्लॅडीएटर्सच्या झुंजींची मेजवानी देण्याचं ठरवतो, सिनेट सदस्यांना न जुमानता तो हे अंमलातही आणतो. भावाच्या खूनशी वृत्तीची माहिती असलेली त्याची बहिण सिनेट सदस्यांच्या मदतीने कॉमोडसचा खून करण्याचं ठरवते, मात्र योग्य माणूस मिळत नसल्याने कट अर्धवट सोडून दिला जातो. रोममधल्या झुंजींची माहिती मिळताच, प्रोक्सिमो आणि मॅक्सिमस  रोममध्ये येतात. मॅक्सिमसला हाताशी धरून ल्युसिलिआ (कॉमोडसची बहीण) कॉमोडसला ठार मारण्यात यशस्वी होते अशी चित्रपटाची कथा दाखवण्यात आली आहे. 



इतिहास पडद्यावर दाखवणं हे अत्यंत कठीण काम असतं ज्यामुळे तो दाखवण्याची हिम्मत अनेकजण करत नाहीत. रिडले स्कॉटने मात्र प्रयोग करायला न घाबरणारा दिग्दर्शक आहे. त्याने इतिहासकालीन मात्र वेगवेगळ्या कालखंडातील चित्रपट बनवले आहेत. ज्यात ग्लॅडीएटर व्यतिरिक्त रॉबिनहूड, एक्झोडस गॉडस अँड किंग, किंगडम ऑफ हेवन सारख्या चित्रपटांचा समावेश आहे. रिडले स्कॉट हा रसेल क्रोच्या प्रचंड प्रेमात आहे. ग्लॅडीएटर चित्रपट हा रसेल क्रोने लोकांना लक्षात ठेवण्यासाठी भाग पाडला इतकं उत्तम काम केलं आहे. न्यूझीलंडचे क्रिकेटपटू जेफ आणि मार्टीन क्रो यांचा चुलत भाऊ असलेल्या रसेल क्रो हा देखणा, राजबिंडा वैगरे अजिबात नाहीये. आपल्या मर्यादा त्याला चांगल्या पद्धतीने माहिती आहेत. युद्धभूमीवर घरी जाण्याच्या कल्पनेनेच आनंदलेला, खुरटलेली दाढी वाढलेला, जखमांमुळे थकलेला, दु:ख मनात दाबून ग्लॅडीएटर बनलेला आणि स्वर्गात बायको मुलाला भेटणार या कल्पनेने डोळे कायमचे मिटणारा रसेल क्रो देहबोलीतून बोलतोच शिवाय त्याचे डोळेही सतत हे सगळे भाव व्यक्त करत असतात. यामुळेच रसेल क्रो हा रिडले स्कॉटला अत्यंत आवडणारा अभिनेता आहे. रसेल क्रो सोबत रिडले स्कॉट याने एकूण ५ चित्रपट केले आहेत. आणि प्रत्येक चित्रपट हा एकमेकांपासून वेगळा आहे. 


ग्लॅडीएटरमध्ये चित्रीकरणासाठीची स्थळं, दृश्यांमधून होणारी रंगांची उधळण, ग्राफीक्सचा उत्तम वापर, पार्श्वसंगीत हे सगळं प्रभावीपणे वापरण्यात आलं आहे, आणि ते चित्रपटाला वेगळ्याच उंचीवर नेऊन ठेवणारं आहे. या सगळ्या गोष्टींमुळे हा चित्रपट सर्वांगसुंदर आहे असं मी नेहेमी सांगत असतो.  

Comments

Popular posts from this blog

दाक्षिणात्य चित्रपटांमुळे बलात्काराचे प्रमाण वाढलंय का ?

  एक ट्रेंड गेल्या काही वर्षांमध्ये जबरदस्त पसरत चाललाय. दाक्षिणात्य सिनेमे हिंदीत आणण्याचा हा ट्रेंड माझ्यामते १० वर्षांपूर्वी सुरु झाला असावा. तो आता इतका वाढलाय की आता तमिळ, तेलुगू,कन्नड, मल्याळम सिनेमे आता हिंदीतही प्रदर्शित व्हायला लागले आहेत. दाक्षिणात्य चित्रपटांचा राष्ट्रीय पुरस्कारांमध्ये सातत्याने दबदबा असायचा.   गंभीर किंवा चांगल्या चित्रपटांसोबत मसाला चित्रपटही दाक्षिणात्य चित्रपटसृष्टी बनवत आली आहे. या मसाला चित्रपटांमधील अतिरेकी गोषअटींमुळे गेल्या काही वर्षाच हिंसाचार आणि खासकरून बलात्काराचे प्रमाण वाढायला लागलंय असं माझं स्पष्ट मत आहे.  बातमीच्या क्षेत्रात असल्याने विविध घटना सामान्य माणसांच्या आधी आमच्या कानावर पडत असतात. मग तो खून,दरोडा असा किंवा बलात्कार. देशामध्ये पत्रकारिता वाढत चालली आहे मात्र तिची संवेदनशीलता बोथट होत चालली आहे. बलात्काराची घटना इतक्या वाढल्या आहेत की देशात महिला मुली सुरक्षित आहेत की नाही हा प्रश्न पडायचाही बंद झाला आहे, कारण त्या सुरक्षित नाही याचं उत्तर मिळालेलं आहे. या परिस्थितीला कदाचित एक सामाजिक आयाम असू शकतो असं...

मती गुंग करणारे साहित्य वाचताना

  मी सश्रद्ध आहे, अंधश्रद्धा मात्र मी मानत नाही. सारासार विचार करत असताना अनेक गोष्टींकडे आपण एकाच अंगाने किंवा दृष्टीने बघण्याचा प्रयत्न करीत असतो. मात्र पृथ्वीवर माणूस उपराच सारखी पुसत्कं वाचल्यानंतर आपण ज्या गोष्टी बघतोय त्याला दुसरू बाजू असू शकत ज्याकडे आपण वेगळ्या नजरेने पाहिलंच नाही असं वाटायला लागतं. अशा पुस्तकांमधले बरेचसे तर्क मनाला पटतात मात्र मेंदू ते सहजासहजी स्वीकारायला तयार होत नाही. हिंदू धर्मामध्ये देवी-देवतांच्या गोष्टी, अख्यायिका, दंतकथा एका पिढीकडून दुसऱ्या पिढीकडे झिरपत जातात. आमचं घर त्याला अपवाद नव्हतं. थोडा मोठा झालो तेव्हा कार्टुन्समधले सुपर ह्युमन्स आवडायला लागले. आणखी मोठा झाल्यावर हे सगळे सुपर ह्युमन्स आपल्या देवी-देवतांसारखेच आहेत असं जाणवायला लागलं. उदाहरणार्थ सुपरमॅन हा मला नेमही हनुमानासारखा वाटत आला आहे. भगवान शंकर हा आयर्न मॅनसारखा वाटत आला आहे. सुरेश नाडकर्णी यांचं पुस्तक साधारणपणे १०-१२ वर्षांपूर्वी वाचलं होतं, ते पुस्तक वाचल्यानंतर मी विचार करत असलेली गोष्ट   खरोखर असू शकते असं वाटायला लागलं म्हणजे, ज्यांना आपण देव समजतोय ते कद...

प्रेक्षकांवर बलात्कार करणारी ‘ झी’ मराठी

  रोजच्या कंटाळवाण्या जगात मनोरंजन म्हणून मालिका हा त्यांच्यावरचा हमखास उतारा , असं काहीसं चित्रं गेल्या काही वर्षांत तयार झालं आहे. पण , मनोरंजनाच्या नावाखाली तुम्ही प्रेक्षकांचा अंत पाहू लागलात , तर काही दिवसांतच ‘ झी ’ चा सचिन पिळगावकर होऊ शकण्याचे चान्सेस वाढायला लागले आहेत. याची मुख्य कारणं दोन , एक म्हणजे संहिता आणि त्यांच्या निर्बुद्धाने लिहिल्या असाव्यात अशा वाटणाऱ्या पटकथा. आणि दोन.. सध्या झीचे मालिका सोडून मार्केटिंगचे बरेच काही इतर उद्योग सुरू आहेत , त्यामुळे स्पर्धेत ही वाहिनी आता मागे पडत चालली आहे. ९०च्या दशकात जेव्हा केबलचं प्रस्थ वाढायला लागलं तेव्हा प्रादेशिक भाषांमधील चॅनल्स यायला लागले. त्यात मराठी भाषेतही आले. तारा , प्रभात , ईटीव्ही , मी मराठी आणि तेव्हाचं अल्फा (आताचं झी) मराठी. ही त्यातल्या त्यात प्रमुख नावं. त्यातलं झी हे नाव वगळता उरलेली सगळी नावं आता गुजरा जमाना झालीयेत. सुरुवातीलाच हे संदर्भ द्यायचं कारण म्हणजे झी मराठी या उरलेल्या चॅनलचा प्रेक्षकांवरचा वाढत चाललेला अत्याचार. मनोरंजनाच्या नावाखाली काय वाट्टेल ते दाखवण्याचा चंगच झीने बांधलेला ...